logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Genk Winterslag
Jupille
Herve
Beyne Heusay
Winningen
Warsage
Welkenraedt
Blegny
Bütgenbach
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

       
         

Wandeling bij C`est L`Pied Mortier Blegny op zaterdag, 6 oktober 2018.

 

In Mortier Blegny ben je verzekerd van een geweldige, maar zware wandeling. De natuur en de omgeving laten dit bijkomende verschijnsel smelten als sneeuw voor de zon. Over de zon gesproken; vanmorgen maakte de roterende aarde de zon tot een fabelachtig “opkomend” spektakel. De lucht was helder blauw; de eerste vliegtuigstrepen maakten fascinerende patronen in de lucht. In het licht van onze inspanningen om te komen tot een schonere wereld, zie je  `s morgens waarom dat dringend nodig is. Om 6.00 uur was het al een drukte van belang; de lange afstandswandelaars konden hun startkaart halen en vertrokken met de “pietslamp” in de hand. Het was me een beetje te vroeg, want eerst moest het maagje nog gevuld en het keeltje gesmeerd. Prachtig om te observeren, hoe elk wandelaar zich prepareert op de tocht van die dag. Gezien de lage ochtend temperatuur, was een jasje toch wel gewenst. In grote lijnen wandelden we naar Saint André, Charneux, richting Battice en Julémont. De kritiek, dat er veel asfalt in het parkoers zat, was ongegrond, want als je van het ene mooie gebied naar het andere moet, dan zul je toch die weg moeten oversteken of enige tijd volgen.

 

       
         

Het eerste stuk dook meteen een fraaie donkere holle weg in; ik was blij, dat ik ook de “pietslamp” niet vergeten was. Het was even spitsroeden lopen, maar dat weet je op dat vroege uur. In Saint André was de eerste rust; deze werd alleen benut voor het halen van de stempel. De “machine” begon pas echt warm te draaien en daarom vervolgde ik mijn weg. Via Bois de Mortroux, Asse een Wandeleux ging het richting Croix de Charneux; dit hoog op de heuvel geplaatste witte kruis, herinnert aan de plek, waar vroeger de adel  van de streek vergaderde over belangrijke zaken van de streek. Tijdens het hele verloop van de wandeling was dit markante kruis goed zichtbaar. In Charneux pauzeerden we in een sporthal met uitzicht op de sporters in de daaronder gelegen zaal. De lus van de 21 en 30 km. liep via Warrimont, Aux Haies, langs Battice naar La Minerie. Ook weer een inspannend deel van de route, met diverse passages door de weilanden. De onbewolkte hemel maakten de vergezichten tot echte Ver- gezichten. Het heuvelachtige landschap met her en der verspreid liggende boeren hoeven, maakte deze tocht tot een waar kijkplezier. Terug in Charneux was het zaak om de onderdanen de tijd te gunnen om even op adem te komen.

 

       
         

Na een ontspannen rustpauze weer op weg om de zoveelste heuvel te slechten. Boven op het plateau achter Charneux was ik getuige van een wielertoer; de mannen en vrouwen zwoegden de heuvel op en even had ik medelijden met hen en mijzelf; het was niet de eerste ”hobbel” die we bedwongen hadden; temeer daar het zonnetje ongenadig op onze bolletjes brandde. Deze retour naar Julémont via Coronmeuse, had trouwens nog meer verrassingen in petto. Ook hier mooie passages door weilanden, al dan niet rijkelijk voorzien van sappige koeienvlaaien; de koeien stonden waarschijnlijk al op stal. Op de route naar Mortier, kwam een konvooi legervoertuigen uit de Tweede wereldoorlog voorbij; luid toeterend en zwaaiend. De maand september en oktober staan hier in het teken van herdenkingen aan die trieste periode. In Mortier was ik getuige van een jonge delegatie clubleden; zouden ze in deze streek dan toch ontdekt hebben, dat de jeugd de toekomst heeft. Een kleine 2,5 km. scheidden ons nog van de start, maar zoals zo vaak lijken die twee maal zo lang. Op de terugweg had ik het gelukzalige idee om nog “even” bij een bouwmarkt langs te gaan. Na drie kwartier wachten, was ik eindelijk aan de beurt; met 30 km. in de sokken was dat staan even te veel van het goede en lichtelijk afgebrand kwam de thuishaven in zicht.

 

Mortier C`est L`Pied; een geweldig mooie tocht; prima verzorgd zoals we dat van jullie gewend zijn. Bedankt.

 

 

Verslag en foto's:  John Driesen

 

Vervolg Foto's zie:  Foto's Blegny

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's     

 

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868