logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Genk Winterslag
Jupille
Herve
Beyne Heusay
Winningen
Warsage
Welkenraedt
Blegny
Bütgenbach
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

       
         

Mijnmonumentenwandeling W.S.V. Winterslag Genk op zaterdag, 1 december 2018.

 

De mijnwerkers krijgen in Winterslag de verdiende aandacht van iedereen, die deze zwoegers uit vroeger dagen een warm hart toedragen. De wandelclub van Winterslag organiseert al 25 jaar deze tocht ter ere van de mijnwerkers en hun gezinnen. Het vertreklokaal of liever gezegd de historische vertrekzaal, ademt de sfeer van die jaren; met de techniek, zichtbaar in deze grote hal, werden de kolen naar de oppervlakte gebracht. Je kunt je nu een beeld vormen, hoe dat heeft gefunctioneerd. Prachtig natuurlijk, want de jeugd kan zien hoe dat vroeger in zijn werk ging. Mensen van onze leeftijd, hebben dit waarschijnlijk ook nooit gezien. De gebouwen rondom de site, zijn allemaal gerenoveerd en hebben een nieuwe functie gekregen. In de grote vertrekzaal was het `s morgens vroeg, al een drukte van belang. De koffie stond te pruttelen; de broodjes waren onderweg. De inschrijving verliep vlot. Door de verlichte straten kon je, in het begin, zonder lamp de route goed volgen.

 

       
         

Het gebied rond de voormalige mijn, wordt op een efficiënte manier heringericht, voor nieuwe industrie; goed voor de werkgelegenheid. In Winterslag bevond zich de eerste rust; hier werd even gestempeld; tevens een frankje en een hapje, want in de zaal waren de broodjes nog niet voorradig. Na deze prettige onderbreking liepen we door naar de industrie zone Noord, richting Boksbergerheide. Al gauw zit je midden tussen het ”groen” en merk je niets meer van die industriële activiteit. De bossen zijn kaarsrecht en verraden een menselijke hand. Toch is de functie als groene long (van zwart naar groen), hier goed te merken. De spoorlijn was lange tijd onze metgezel, maar uiteindelijk kwam de tweede controle in zicht. Hier streek ik neer bij Hub en Thijs, die vandaag ook van de partij waren. Winterslag is lange tijd het domein van de mijnbouw geweest. In Winterslag wonen nu de “generaties”, die door de toenmalige mijn naar hier zijn gehaald. Deze gastarbeiders zijn helemaal geïntegreerd in de gemeenschap. Men spreekt een bepaald dialect, dat door allochtonen en autochtonen wordt gesproken. Vooral in tuinwijk 1 is een bloeiend gemeenschapsleven. Deze tuinwijken worden Cités genoemd. Deze “tuinwijken” zijn naar Engels voorbeeld ontworpen; ze zijn ruim en hebben genoeg plaats voor bijvoorbeeld een groentetuin; over een vooruitziende blik gesproken! De huizen werden gebouwd met de zogenaamde Winterslagse brik; een steensoort, die bikkelhard is en zeer goed isoleert. In 1902 werd hier de eerste proefboring verricht en in 1914 was de mijn operationeel. Later werd de kolen niet meer winstgevend en in 1988 sloot men de mijn tot groot verdriet van de mijnwerkers en hun gezinnen. Men gaf zich echter niet zonder meer gewonnen en het kwam tot een fikse demonstratie en geweld. Nu, jaren later, zijn de gebouwen in gebruik bij de brandweer, een bioscoop, een media en design academie van de Kon. Hoge school Limburg; ze gaat nu door het leven als C-Mine. In deze omgeving mochten wij weer een kijkje nemen en wandelden door de Zonhovenheide naar Hengelhoeve.

 

       
         

Het heidegebied bestrijkt een groot gebied, dat louter uit zandverstuivingen bestaat. De bomen, die er groeiden, als stutpalen voor de mijn, zijn gerooid; de grond werd afgeschraapt, zodat de heide weer in ere hersteld kon worden. Na een baggertocht door het mulle zand, kwam de uitspanning van Limburgs Landschap in zicht. Dit authentieke boerenhuisje in vakwerkstijl is de uitvalsbasis van deze vereniging. Hier trof ik onze wandelvrienden Bettie, Gilbert, Miel en Hugo. Er druppelden nog meer Limburgse vrienden binnen en binnen de kortste keren stond de zaak op zijn “kop”. Wat kan wandelen toch mooi zijn. De retour via de onder doorgang van de autoweg A2 en de Vogelsberg verliep voorspoedig. In de zaal hebben we met onze wandelvrienden gedronken op de zoveelste geslaagde tocht.

 

W.S.V. Winterslag; een fraaie tocht door het mijnwerkersgebied. Een eerbetoon aan de mijnwerkers van vroeger. Bedankt.

 

 

Verslag en Foto's:  John Driesen

 

Vervolg foto’s zie:  Foto's Winterslag

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's       

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868