logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Malmedy
Tihange
Hünningen-Büllingen
Hauset
Ans (Luik)
Ivoz
Grathem
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

       
         

Wandeling bij E W V Hünningen-Büllingen op zaterdag, 30 juni 2018.

 

Een wandeling in het Duitstalig gebied van België is altijd een feest. Je waant je echt in het Buitenland met een natuur, die daar zo typerend is. De ondergrond (stenige rotsbodem) bepaalt voor een groot gedeelte de flora en fauna. Het was vandaag in de morgen uren best goed uit te houden; mede door de vele passages door dichte “oerbossen”. Helaas liep de temperatuur `s middags op tot een kleine 30 graden. Vooral als je dan door geblakerde veldwegen retour moet lopen is het buffelen. De parkeerterreinen had ik vanmorgen even niet in het oog; een luid getoeter bracht me terug tot de werkelijkheid. Verder niets dan lof, want dat kunnen ze daar in de Eifel wel. Rondom de startzaal wordt op dit ogenblik flink geïnvesteerd. Het gebouw, dat traditioneel gebruikt wordt voor de afstempeling en inlevering van de start kaarten, is op enkele details na, weer helemaal bij de tijd.

 

       
         

Het werd tijd om te vertrekken; na een snel ontbijtje op pad, want het zou  vanmiddag lekker warm worden. Het eerste deel van de route liep door Hünningen met zijn typische boerderijen en prachtige landhuizen; ze zijn gebouwd met de plaatselijke natuursteen, die ze een robuuste uitstraling geeft. Al gauw doken we de bossen richting Mürringen in. Je waant je echt in een landschap, dat je alleen in Oostenrijk ziet; stenige paden, flinke klimmetjes en een begroeiing, die ook al uniek is. De bermen van, zowel bos als veldwegen, zijn begroeit met paarse Wilgenroosjes en Vingerhoedskruid (Digitalis Pupurea). Ze bloeien nu uitbundig en geven het landschap een purperen gloed. Het harig Wilgenroosje heeft trossen purperrode bloemen, verspreid over de harde, ruige stengel. De bladeren zijn scherp gezaagd, meestal met twee tegenover elkaar. In de oudheid werd ze zelfs gebruikt bij kwetsuren; ze hebben een samentrekkend middel en verzachten de verwonding. Het vingerhoedskruid heeft trossen kelkvormige bloemen, die gevlekt naar beneden neigen. Prachtig is het om te zien hoe bijen en hommels zich in de bloemkelk wringen en op die manier de honing opslurpen en tegelijkertijd de plant bestuiven. Lopend langs al dat fraais maakten we een lus naar de Weisser Stein; onze volgende pauzeplaats, die gebruikt werd om al dat verdampte vocht aan te vullen.

 

       
         

Vanuit deze locatie wederom een lus van de 22 en 30 km. naar onze buren in Duitsland. In en na de oorlog hebben deze mensen verschillende keren andere “heren” gehad. Het gebied behoorde dan eens bij Duitsland en dan weer bij België. Voor de bevolking had dit nare consequenties, bijv. de dienstplicht. We wandelden het dorpje Udenbeth in en maakten daar een prachtige lus door hun achterland. De temperatuur begon nu echt op te lopen en vol verlangen kwam ik bij de controle post aan, om wederom de tank bij te vullen; mijn eigen voorraad was inmiddels op. Van af de rust bij Mürringen hadden we nog een dikke 9,5 km. voor de boeg. Gelukkig weer gedeeltelijk door de dichtbegroeide bossen. Hier konden we nog een verdedigingswal van de oorlog zien; de betonnen punten zijn overwoekerd, maar nog goed zichtbaar als “monument” uit die zinloze oorlog. De laatste lootjes waren nu inderdaad het zwaarst. De zon brandde op je knikker en de opstijgende hitte van droge veldwegen deden de rest. Het bordje Hünningen deed wonderen; nog even moest alles uit de kast om die laatste meters te volbrengen. In het waslokaal heb ik het meeste stof van armen en benen gewassen; had kunnen douchen, maar natuurlijk de handdoek vergeten?

 

Wanderclub Hünningen Büllingen; een geweldig mooie tocht door het achterland van jullie gebied. Bedankt.    

     

 

Verslag en Foto's:  John Driesen

 

Vervolg Foto's zie:  Foto's Hünningen-Büllingen

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868