logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Oupeye
Visé
Soumagne
Pepinster
Malmedy
Tihange
Hünningen-Büllingen
Hauset
Ans (Luik)
Ivoz
Grathem
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

Wandeling bij Amis Marcheurs Ivoz op zaterdag, 9 juni 2018.

 

De tochten van Les Amis Ivoz gaan meestal door de bossen rond Seraing. Dit gebied is een waar paradijs als je bedenkt, dat de stad Seraing een grote industriestad was en nog altijd is. Vroeger was de vervuiling groter en kon men in de bossen zijn gezonde portie frisse lucht opsnuiven. Ze zijn de groene longen van de omringende steden. Ivoz kan ook wel wat frisse lucht gebruiken; langs het kanaal ontplooien diverse industrieën hun activiteiten. Tegenwoordig wordt er meer gelet op de mate van vervuiling.

 

       
         

Het startlokaal in zaal Home Honnay ademde vanmorgen een relaxte sfeer. Men was er klaar voor; de koffie pruttelde, de broodjes waren gesmeerd en de frietjes klaar voor de frietenpan. Veel wandelaars waren al onderweg; ze begaven zich op hun parkoers van 50 km. Even kwam ik in de verleiding om een 30 km. te gaan doen, maar de atmosfeer was zo “zwoel”, dat ik dat idee maar liet varen. Vanuit het stadje wandelden we achter het stadje door richting Val St. Lambert. Voor het gerestaureerde deel van dit complex bogen we af langs de gedeelte, dat reeds jaren ligt te verpauperen. De gebouwen liggen te verkrotten en krijgen hopelijk in de toekomst een nieuwe bestemming. Achter de gebouwen van de fabriek klommen we omhoog naar de bossen boven Val St. Lambert. Een flinke klus aangezien de atmosfeer tropisch warm was. Boven in Saint Eloi , in het bekende kamertje nabij de kliniek, konden we de eerste stempel halen. Pauzeren was geen optie, daar je pas opgewarmde ledematen dan meteen stram en stijf werden. De volgende halte was trouwens niet ver weg. We klommen omhoog naar de uitlopers van het Bois de la Vecquées; een groot bosgebied rond Seraing en Boncelles. De twee vriendelijke dames, die deze buitenpost reeds jaren bemannen (bevrouwen), voorzagen ons van het nodige vocht; de buiten temperatuur in combinatie met de hoge luchtvochtigheid, laten een mens letterlijk uitdrogen. Na deze laving trokken een tijdlang door Boncelles. Bij de splitsing koos ik toch voor de route van de 21 km. Boven doken we het Bois de la Vecquée in; wederom een geweldig mooi en aan de bomen te zien, oud bos. Midden in het bos staat een Maria monumentje, getooid met frisse en “eeuwigdurende” bloemen. De vegetatie en de hoge bomen ,hadden een verfrissend effect op de temperatuur. Het bos strekt zich vele kilometers uit en lijkt oneindig groot te zijn. Onwillekeurig ga je je verloren voelen in deze groene oase. Op een van de kruisingen een pauze te Solvay; ook oude bekenden, die deze klus reeds jaren klaren.

 

       
   


   

Achter deze laatste rust nog een traject door de bossen van Vecquée, dat uiteindelijk via een klein doorgangetje achter het verlaten fabriekscomplex om, in Val St. Lambert belandde. Deze locatie is nu in gedeeltelijk gerestaureerd. In 1202 vestigden de Cisterciënzer er een abdij, die tot 1776 heeft bestaan. Het vrij gekomen terrein was een uitstekend gebied voor de vestiging van een kristal fabriek; veel ruimte, steenkool  en vervoer over de nabijheid van de Maas. De oude abdij herbergt een kristal museum en dient verder als gewilde plaats voor de inzegening van vele huwelijken. Zo ook vandaag; de kersverse bruid liet zich uitgebreid fotograferen en gelukwensen door de aanwezige familie; een mooiere entourage kun je je nauwelijks wensen. Ook de wandelaars genoten volop van deze historische plek.  We hadden hierna, nog een kleine 2,5 km. voor de boeg  Het laatste deel van onze route volgde het kanaal tot aan de zaal Honnay. Daar ontmoette ik onze vriend Gerard, die een portie friet met pasteitje burgemeester maakte. Deze lekkernij vond gretig aftrek en even kwam ik in de verleiding om mijn maaltijd thuis af te slaan. Ik hield het bij mijn krentenbol en vertrok met medeneming van diverse groetjes aan onze wandelaars in het Brabantse Asten, naar huis.  

  

Amis Marcheurs Ivoz; Het was een prachtige  wandeling. Bedankt.     

 

 

Verslag en foto's:  John Driesen

 

Vervolg foto’s zie:  Foto's Ivoz
 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's

 

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868