logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Wihogne
Embourg
Vijlen
Berg (Vilt)
Obbicht
Soumagne
Meijel
Genk Winterslag
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

       
         

Dinsdagtocht bij OLAT te Meijel op dinsdag, 4 december 2018.

 

Wandelclub OLAT organiseert op verschillende dinsdagen wandeltochten, die door diverse leden worden uitgezet. Zo ook deze dag, die door Gonny werd georganiseerd. Het weer was uitstekend en dat was meteen te merken aan het aantal deelnemers; maar liefst 83 wandelaars liepen mee op de Kanalentocht. Camping Frerichsoord, genoemd naar de eigenaar Frerich, was ditmaal de uitvalsbasis. Om 9.15 uur arriveerde ik in dit naar het leek, uitgestorven oord. Nu ziet iedere locatie er in deze tijd een beetje verlaten uit; al gauw bleek de kantine vol leven en stroomden de deelnemers binnen. Net als bij ons, waar diverse clubs midweek wandelingen organiseren, blijkt er hier ook een behoefte te zijn om in de week lekker een “ommetje” te maken.

 

       
         

Na een lekker bakkie koffie, werd aan de deelnemers vertelt, waar en hoe we zouden wandelen. Met Gonny in de spits togen we op pad. Kanalen heb je hier te over als “souvenir” uit een tijd, dat de turf met boten naar de steden werd   vervoerd. De Peel is een hoogveengebied op de grens met Limburg en Brabant. Het was eeuwenlang een “ondoordringbaar” moerasgebied; Men vertelde allerlei legendes over de gevaarlijke demonen, die hier huisden. Zoals in andere gebieden werden onverklaarbare zaken al gauw toegeschreven aan heksen en bendes. Men ontdekte in 1853, dat die ondergrond heel geschikt was als brandstof voor de kachel. Later werd er turfstrooisel van gemaakt. Ene Jan van de Griend verwierf in 1853 een concessie van 6ooha; hier werd op “professionele” manier turf gestoken. Men moest ook de mogelijkheid hebben om die turf te transporteren. De Helenavaart werd gegraven met talrijke zijkanalen; op die manier vond de turf zijn weg naar de kachels. Een andere ondernemer zag brood in een steenbakkerij en gebruikte de turf als brandstof voor het bakken van stenen. Meijel was het middelpunt in al die bedrijvigheid en werd “Eilandje van de Peel” genoemd. In 1984 kwam het einde aan het turfsteken; de steenkool verdrong de turf. Staatsbosbeheer nam in 1951 dit gebied over en gooide het over een andere boeg; de natuur kreeg de overhand en sindsdien is het gebied een 2500 ha groot natuurpark met een fraaie fauna en flora. De mensen, die er wonen zijn trots op hun achterland en een bekende band heeft er tal van songs over geschreven. Wij begaven ons, onder een stralend zonnetje, in dit buitengewone landschap. De naam Kanalen tocht, deed zijn naam eer aan; we wandelen vele honderden meters langs die waterwegen. Een fluitspeler, die naar ik hoorde al vaker met deze tochten meegaat, bracht een serenade, die klonk als een (fluit) klok. De lieflijke tonen galmden over die immense watervlakte en diende als klankbord voor zijn liederen.

 

       
         

Het systeem van knooppunten is na voorbeeld van de Vlaamse Knooppunten routes een uitstekend hulpmiddel om zonder gevaar niet in China te belandden. Op zo`n dinsdag wandeling worden 2 Appelpauzes ingelast; ideaal om met diverse medewandelaars van gedachten te wisselen of gewoon even lekker te kletsen. Een appelpauze was bij het monument 5x Beringen; er bestaan blijkbaar diverse steden of dorpen met deze naam. Met deze plaatsen uit 5 verschillende Europese landen, is om de 3 jaar een jumelage (samentreffen), waarbij Sport, cultuur en folklore centraal staan. Doel van deze uitwisseling is het laten kennismaken met elkaars leefwereld, cultuur en zo het onderlinge begrip en wederzijds respect te vergroten. Een goed initiatief van Handrie Kessels, die dit in 1069 opstartte. In Beringe mochten we de vermoeide beentjes in het buurthuis D`r Nabber te ruste leggen en lege maagjes vullen. Na dit prettig oponthoud wandelden we retour naar onze startplaats op de camping Frerichsoord. Ondertussen deed de zon zijn uiterste best om de verloren gegane bruine tint op onze gezichten, nog een beetje bij te kleuren voor de komende winter. In de kantine van de camping, dronken we op een geslaagde tocht.

 

OLAT en in het bijzonder Gonny en medewerkers; een dikke tien voor de organisatie en de gezelligheid. Het was weer toppie. Bedankt.

   

 

Verslag en Foto's:  John Driesen

 

Vervolg Foto's zie:  Foto's Meijel

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868