logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Kleine Spouwen
Bassenge
Welkenraedt
St. Geertruid
Stavelot
Spaubeek
Eigenbilzen
Hermesdorf
Montzen
Jalhay
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

Wandeling bij Wandelcomité Fanfare St. Caecilia te Spaubeek op zondag, 14 april 2019

 

Weer eens wat anders, dan lanterfanten op een terras; wandelen in de heerlijkheden van Spaubeek en omgeving. Regende het lichtjes in Wijlre, in Spaubeek koel en droog. Ideaal om de benen te strekken en te genieten van de voorjaarsbloemen. Zoals gewoonlijk was de organisatie weer prima in orde. Helaas konden de wandelaars de weg naar dit idyllisch dorp nog niet vinden. Wij zouden geen spijt hebben, want de streek over het spoor richting het Stammenderbos is uitermate interessant. Eerst dronken we in het startlokaal een heerlijk kopje koffie met een stukje “vlaai”; dit als doping voor de komende toer door Spaubeek. 

 

 

       

 

 

 

 

 

 

We liepen een stuk door de buitenwijk en wat meteen opviel waren de goed uitziende  woningen; vele woningen  strak in de verf en diverse van oudere datum. Dat was al meteen genieten. Na de passage over het spoor en de autoweg, doken we het bos in. Het bos oogt om deze tijd slordig en verwilderd, maar dat is schijn, weldra zal al het frisse groen een nieuw elan scheppen en is het een groen oase. In het midden van dit bos ligt het vroegere Retraite huis van de Paters JezuÏeten. Gesticht in 1932 als retraitehuis en bezinningsoord voor de toenmalige leerlingen van de mijnbouwscholen. Ze werden bijgespijkerd over allerlei zaken betreffende de katholieke leer. Zelf ben ik in de buurt van Maastricht op Retraite geweest in het gebouw van de Kweekschool; als Katholiek was dit de gewoonste zaak van de wereld en ook een beetje spannend tussen al die geestelijken. In de oorlog is het gebouw per vergissing gebombardeerd door Engelse vliegtuigen; in 1946 werd het herbouwd en deed tot 1969 dienst als retraitehuis; daarna was het lange tijd, met een korte onderbreking, een asiel zoekerscentrum. Het gebouw met de  traditionele topgevel en torentje zijn van de hand van Eduard Cuypers. Jammer, dat de omgeving zo verwilderd is en je vanuit het bos het complex nauwelijks kunt zien. De Tuin rondom kon ook een schoffel beurt gebruiken. 

 

 

       

 

 

 

 

 

 

We wandelden verder langs de tennisbanen. Het kasteel St. Jansgeleen ligt in het stroomgebied van de Geleenbeek en had tot 1965 een functionerende watermolen; deze banmolen van de schepenbank Beek verzorgde alle maalactiviteiten van die streek; met andere woorden, de boeren waren verplicht om hun graan daar te malen met achterlating van een gedeelte voor de Heer. Het hoofdgebouw heeft baksteen lagen en mergellagen; men noemt dit ook wel speklagen. Iets verderop passeerden we wederom het spoor. Van daar uit ging het richting Hobbelrade. Deze centrale rustpauze was  gevestigd in een historisch pand. De hoeve no. 81 is een karakteristieke vierkant hoeve uit 1729. Het is nu een rijksmonument. Al met al herbergt Spaubeek en Hobbelrade een schat aan historische gebouwen, die qua uitstraling een aanwinst zijn voor het dorp en de gehuchten. We besloten na deze pauze om terug te keren naar het startlokaal. De kilometers waren nu niet belangrijk; het bewegen in deze fraaie omgeving was de eerste optie.

 

Wandelcomité Fanfare St. Caecilia Spaubeek; een fraaie tocht door de omgeving van Spaubeek, Sweikhuizen en Munstergeleen. Perfect georganiseerd; Hub en medewerkers een dikke tien. Bedankt.

 

  

Verslag en foto's:  John Driesen

 

Vervolg foto’s zie:  Foto's Spaubeek
 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's

 

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868