logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Beyne Heusay
Winningen
Warsage
Welkenraedt
Blegny
Bütgenbach
Slenaken
Mönchen-Gladbach
Houthalen
Sourbrodt
Bellevaux
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008

       
         

Wandeling bij Pomona Trotters Welkenraedt op zaterdag, 13 oktober 2018.

 

Vandaag weer een tocht om bij te schrijven in de analen van pittige wandelingen in de Euregio. Was de tocht van Blegny al een kuitenbijter, de tocht van Welkenraedt kon de vergelijking glansrijk doostaan. Het warme weer deed een extra duit in het wandelzakje en maakte de wandeling zeker in de middaguren pittig en dorstig. De herfst doet geleidelijk zijn intrede; `s morgens fris en `s middags lekker warm, maar in deze herfst wel erg warm. De natuur heeft er duidelijk moeite mee; anderzijds verliezen de bomen sneller hun bladeren en is de atmosfeer te droog.

 

       
         

Later dan gewoonlijk begon ik aan mijn tocht richting Lantzenberg. We passeerden het drukke spoorweg knooppunt te Welkenraedt (dit net, spoor 37, loopt van Luik naar Aken en in het gebouw, daterend van 1998, is een aparte faciliteit voor Duitstaligen) en doken achter de spoorbrug door een met hagen omlijste speelplaats in. De jeugd heeft hier een terrein, waar ze zich heerlijk kunnen uitleven. Even verderop wandelden we onder de autoweg door richting Meusemeg. We liepen parallel aan de nieuwe snelle treinverbinding. Op het terrein van een grondverzet firma was de eerste rust ingericht; inclusief een complete toilet wagen. Van hieruit verder door het Forêt Domaniale, met mijn wandelvrienden Hub, Jef en Thijs. Bij de splitsing van de 21 en de 30 km., ben ik verder gelopen op de route van de 30 km.; eind deze maand komt de marathon van Koblenz in zicht en daar moet even voor getraind worden. Via De Grunhaut naar Elsaute en Quatre Chemins. Dit deel van de route liep ook weer parallel aan de Hoge snelheid spoorweg, de HSL 3. In Quatre Chemins, de twee rust op dit lange traject; reden om hier de vochtvoorraad aan te vullen. De pauzeplaats had een mooi vergezicht op de omgeving naar Andrimont, de volgende rustplaats.

 

       
         

Op weg naar Andrimont werden we getrakteerd op enkele fraaie panorama`s. In de verte doemde de kerk van Limburg op; ze staat boven op de heuvel in het oude centrum van Limburg. De weg omhoog naar dit centrum was een ware klauterpartij; de weg omlaag nog veel spannender; een smal, overhangend rotsig pad, vereiste alle aandacht. Het oude centrum van Limburg is een Middeleeuws plaatje. Talloze oude panden in de traditionele ruwe steensoort en fraaie hardstenen raamomlijstingen. De bestrating stamt volgens mij ook nog uit de Middeleeuwen, toen de karren met hun houten wielen een hels kabaal moeten hebben veroorzaakt. Door het prachtige weer konden de wandelaars buiten in het zonnetje zitten en genieten van de oude pracht. De terug tocht langs dat bekende smalle paadje, is even oppassen geblazen. Beneden staken we de Vesdre over en liepen richting Dolhain, Honthem, langs Baelen. Klimmend vanuit het dal, hadden we wederom een prachtig uitzicht op de stad. Na een inspannende klim, langs boerderijen en veldwegen, belandden we in de rust te Meusemeg. De temperatuur had inmiddels tropische waarden aangenomen en dan is zo`n pauze in de schaduw een verademing. De retour, langs de spoorbaan, langs Clos St. Léonard, door de buitenwijken van Welkenraedt omhoog naar Centre Sportif.

 

Pomona Trotters Welkenraedt; na 42 wandeltochten nog steeds springlevend en uitdagend. Bedankt.

 

 

Verslag en foto's:  John Driesen 

  

Vervolg foto’s zie:  Foto's Welkenraedt

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's

 

 

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868