logo
Introductie
Algemene Informatie
Wandelingen Jo-Ne
Wandelingen in regio
Wandellinks
Wandelervaringen
Verslagen/foto's
Voeren
Wijlre
Bassenge
Kanne
Huy
Wissmannsdorf
Bilzen
Bellaire
Voeren
Bustocht 2014
Bustocht 2013
Bustocht 2012
Bustochten 2010
Bustochten 2009
Bustochten 2008
Overige
In de kijker
Statistiek website
Gastenboek
Contact
Computerhulp
Sitemap
LAATSTE NIEUWS


Bezoekers vanaf maart 2008
       
         

Wandeling bij Wanderfreunde Wissmannsdorf op zaterdag, 21 april 2018.

 

De klassieker van het jaar; daartoe moet zeker de wandeling te Wissmannsdorf gerekend worden. Ieder jaar verheug ik mij op deze tocht in de Südeifel. Een pareltje onder de landschappen van Duitsland. Dit gedeelte van een groter gebied noemt men de Sneeuweifel en bereikt een hoogte van 698 meter. Je moet er vroeg voor uit de veren, maar ja, dan heb je ook wat. De haan wist niet wat hem overkwam; voor zijn eerste geschreeuw, stoof ik al de straat uit. Moest ik vorig jaar door een dichte mist mijn doel zoeken, dit jaar om 6 uur al licht en een stralende dag in het verschiet. Na een ongedwongen rit over de Duitse en Belgische autowegen, kwam Hermesdorf in zicht.

 

       
         

In de Westeifelwerke waren de dames met Uchi druk met het smeren van een uitgelezen sortering broodjes; Remi zat klaar achter de inschrijftafel. Het kan verbeelding zijn, maar die Duitse broodjes smaken lekkerder dan thuis. De route liep dit jaar richting de eerste rust in het bos: bij Fusbrücke, daarna een lus van de 15 en de 20 naar Einmühle, tweede pauze; mooie lus rondom Einmühle; terug langs de Echtersbach met nog een laatste pauze te Wissmannsdorf. Voorwaar een lekkere tippel door de frisgroene wouden, waar Duitsland zo trots op is. Dat eerste stuk tot aan de hut bij Fusbrücke was al een goed begin; klimmen en nog eens klimmen. Ik kon duidelijk merken, dat mijn conditie sinds lange tijd weer op peil was. Op deze rust diverse bekenden, die Jo-Ne nog altijd een warm hart toe dragen. De volgende route volgde de hoogten langs de beek, die kabbelend in de diepte voort snelde.  Een prachtig bospad, dat ik deelde met de vogels en een enkele wandelaar; gewoon genieten van de stilte in het bos. In een verscholen dalletje mochten we bij een oude hoeve pauzeren. Heel romantisch tussen de koeien, enkele poezen en de charme van een oude hoeve. Als toetje kon ik vers gekookte eieren proberen; zo onder de loslopende kippen vandaan geplukt; dat waren pas uitloopeieren. De broer van Johannus zat hier onder een prachtig prieeltje te genieten van dit landelijk tafereel. Jammer genoeg zal dit niet kunnen opboksen tegen al die megastallen. Met een lichte weemoed verliet ik deze prachtige locatie en wandelde naar het dal van de Echtersbach. Eerst zouden we nog eenmaal de eerste rust passeren. Hier ging ik met een groep wandelaars uit Luxemburg op de foto. Wandelen verbroedert.

 

       
         

Het traject langs deze beek is opgenomen in een “leerpad”; diverse info.borden vertellen bijzonderheden over de natuur langs deze beek. Het pad liep nu naar beneden; een welkome ontspanning voor de kuitspieren. In de verte doemde het torentje van Wissmannsdorf op; hier konden we ontspannen langs de Prüm. In de blokhut weer leden van de club, die al jaren van de partij zijn. Ze informeren steevast naar de leden en oud-leden van Jo-Ne en doen hen ook de welgemeende groeten vanuit Wissmannsdorf. Het laatste deel van hun route volgde nogmaals de rivier de Prüm. In het startlokaal maakte ik een welverdiende “schotel“ soldaat. Nadat ik afscheid genomen had van Uchi, Johannus en Remi en niet te vergeten onze “sokkenman”, vertrok ik onder een stralende hemel , richting ons ”Eifel dalletje”.  

    

Wanderfreunde Wissmannsdorf; een parkoers, dat weer een stuk van jullie prachtige achterland liet zien. Aan vergezichten geen gebrek; het was genieten. Bedankt.     

     

 

Verslag en Foto's:  John Driesen

 

Vervolg Foto's zie:  Foto's Wissmannsdorf

 

Ingezonden reacties op het verslag en de foto's

Verder
Top
Wandelclub Jo-Ne Vijlen  | Secretariaat: 045-5317868